Strona Główna

UWAGA!!!!!!!!!!!!!

MSZE ŚWIĘTE

W TYGODNIU

I NIEDZIELE

W

NASZYM KOŚCIELE

MAKSYMALNIE

DO 52 OSOBY

SŁOWO BOŻE

NA VII NIEDZIELĘ WIELKANOCNĄ

WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE ROKU A

24 maja 2020 roku

Wniebowstąpienie Pańskie miało miejsce w Jerozolimie na Górze Oliwnej w czterdziestym dniu po zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. W ten sposób zakończył się czas spotkań Pana, który zwyciężył śmierć, grzech, piekło i szatana, ze swoimi apostołami, uczniami i pobożnymi niewiastami. Jezus wstępuje do nieba, by przygotować wszystkim mieszkanie w domu Niebieskiego Ojca i uprosić Ducha Świętego. Wniebowstąpienie wywyższa człowieczeństwo albowiem wstępuje do nieba jako Bóg i człowiek. Dzień wniebowstąpienia zamyka i niejako koronuje ziemskie życie Pana. Fakt wniebowstąpienia opisują Ewangelie według św. Marka i Łukasza, a także Dzieje Apostolskie, autorstwa św. Łukasza. Na mocy zezwolenia Stolicy Apostolskiej z 4 marca 2003 roku katolicy w Polsce obchodzą uroczystość Wniebowstąpienia w VII niedzielę wielkanocną.

CZYTANIE Z DZIEJÓW APOSTOLSKICH (1, 11)

Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym dał polecenia apostołom, których sobie wybrał przez Ducha Świętego, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca: «Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym». Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi». Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba». Oto Słowo Boże.

PSALM 47 RESPONSORYJNY ( 2-3. 6-7. 8-9 (R.: por. 6)
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, radosnym głosem wykrzykujcie Bogu, bo Pan Najwyższy i straszliwy, * jest wielkim Królem nad całą ziemią. Ref.
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, * Pan wstępuje przy dźwięku trąby. Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, * śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie. Ref.
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, * hymn zaśpiewajcie! * Bóg króluje nad narodami, * Bóg zasiada na swym świętym tronie. Ref.
CZYTANIE LISTU ŚW. PAWŁA APOSTOŁA DO EFEZJAN (1, 17-23)

Bracia: Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, niech da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym. I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami. Oto słowo Boże.

WERSET PRZED EWANGELIĄ

Alleluja, alleluja, alleluja
Idźcie i nauczajcie wszystkie narody. Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Alleluja, alleluja, alleluja

CZYTANIE EWANGELII WEDŁUG ŚW. MATEUSZA (28, 16-20)

Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata». Oto Słowo Pańskie.

O CZYTANIACH

PIERWSZE CZYTANIE pochodzi z Dziejów Apostolskich. Jest to dzieło św. Łukasza prawdopodobnie z 64 roku. Bohaterami tego utworu są wspólnota Kościoła w Jerozolimie i św. Paweł Apostoł. Jego początek stanowi opis Wniebowstąpienia i powrót apostołów z Góry Oliwnej do Wieczernika na modlitwę.

DRUGIE CZYTANIE jest fragmentem pierwszego rozdziału Listu do Efezjan. Tradycja Kościoła wskazuje św. Pawła jako jego autora. Napisał go około roku 62 w Rzymie, kiedy to przebywał w więzieniu. Najprawdopodobniej autor dedykował go chrześcijanom Laocydei. List przedstawia Jezusa Chrystusa jak wykonawcę Bożego planu zbawienia. Czytanie wzywa nas do poznawania Chrystusa przez łaskę. W Nim uwidacznia się zaplanowana nam przez Boga teraźniejszość i przyszłość.

TRZECIE CZYTANIE zostało wzięte z zakończenia Ewangelii św. Mateusza. Jej autor był apostołem i napisał ją około roku 70, ale nie wiadomo gdzie. Jej odbiorcami byli nawróceni, lub sympatyzujący z chrześcijanami Żydzi. Autor odwołuje się często do ksiąg ze Starego Testamentu, aby przekonać czytelników, że Jezus jest zapowiadanym Mesjaszem i Synem Bożym. Zakończenie jego Ewangelii przedstawia scenę Wniebowstąpienia Jezusa na Górze Oliwnej za murami Jerozolimy. Dziś usłyszy ostatnie słowa, które wypowiedział do apostołów przed wstąpieniem do nieba. Jezus mówi w nich o swojej władzy jaką otrzymał od Ojca Niebieskiego, o misji nauczania Ewangelii, którą powierza apostołom i o swej duchowej obecności z nimi.

ZACHOWAJ W SERCU

Dzisiejszy Psalm 47 (responsoryjny) podkreśla radosny charakter Wniebowstąpienia Pańskiego: „Pośród radości Pan wstąpił do nieba”.

Kto się radował? Przede wszystkim Jezus. On wypełni powierzoną mu misję zbawczą i teraz wraca do swego Niebieskiego Ojca. Z tego powodu radują się Aniołowie w niebie. Apostołowie boleśnie przeżywają rozłąkę z Jezusem, chociaż Jezus mówił im „Nie lękajcie się” i pocieszał ich obietnicą zesłania Ducha Świętego i swej obecności pośród nich w Duchu Świętym. Co by nie mówić, każde rozstanie boli, a odejście kogoś bliskiego i kochanego boli jeszcze więcej.

Dlatego na Górze Oliwnej apostołowie tęsknie patrzyli w niebo za odchodzącym Chrystusem i potem szybko zeszli z niej do miasta i w pokoju na górze, zapewne był to wieczernik, zaczęli modlić się. Do nich przyłączyły się pobożne niewiasty. Wśród nich była Matka Jezusa.

O co modlili się ci ludzie? Przypuszczam, że dziękowali Bogu Ojcu za Jezusa i Jego dzieło, które wykonał na ziemi, a także prosili Go, aby przez Jezusa wylał na nich Ducha Świętego. Nie mogło w ich modlitwie zabraknąć odniesień do ostatnich słów Jezusa przed wstąpieniem.

Co takiego zawierały ostatnie słowa Jezusa? „Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi”. To zdanie podkreśla, że władza Jezusa, jako Syna Bożego pochodzi od Ojca i jest pełna. A zatem taką samą władzę jaką ma Ojciec, posiada teraz Jego Syn, Jezus Chrystus.

Słowa „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” wskazują na coś bardzo ważnego: zlecając apostołom zadanie głoszenia Ewangelii i sprawowania sakramentów od chrztu poczynając, Jezus dzieli się z nimi swoją władzą nauczycielską, kapłańską i pasterską. Czyni to, ażeby przez nich i ich następców zgromadzić jak najwięcej ludzi w Kościele i doprowadzić icj do zbawienia wiecznego.

Posłuchajmy zatem św. Pawła Apostoła, który słowami Listu św. Pawła do Efezjan, mówi nam dzisiaj tak: na chrzcie otrzymaliście Ducha Świętego i Jego dary, między innym dar mądrości dlatego nie ustawajcie w poznaniu Chrystusa. Musicie bowiem dobrze wiedzieć, czego się od niego spodziewacie, bo to jest przedmiot waszej nadziei. Trzeba dobrze wiedzieć jakie dziedzictwo nam obiecał.

Cieszmy się świętem Wniebowstąpienia Pańskiego, gdyż ono przypomina nam o tym, że po życiu na ziemi Jezus zabierze nas na niebo jak swoją Matkę. Tam zamieszkamy w domu Niebieskiego Ojca. Takie jest nasze przeznaczenie.

                                                                   Ks. Ignacy Pawlus SDS

.

PRZYPOWIEŚĆPOPATRZ NA NIEBO!

Zdarzyło się, że pewien Mistrz wyjrzał przez okno swego domu na ulicę, które wychodziło na rynek i zauważył na nim wałęsającego się swojego młodego ucznia. Krzyknął na niego i zaprosił siebie:

- Powiedz mi, synku, czy widziałeś dzisiaj niebo?

- Niewidziałem, Mistrzu.

- A ulicę rano widziałeś?

- Tak, Mistrzu!

- Opowiedz mi, co widziałeś!

- Widziałem ludzi, konie, wozy i sprzedawców, którzy wymachiwali rękami. Widziałem krzyczących chłopów, mężczyzn i kobiet, którzy biegali do przodu i do tyłu. Towszystko, cowidziałem, Mistrzu,

- Oj, synku, synku! – pokiwa głową Mistrz – za pięćdziesiąt i za sto lat ta ulica będzie taką samą. Ryneknaniejteż będzietakisam. Pojawią na niej inne pojazdy i inni ludzie, którzy pójdą po niej na zakupy i obsłużą ich inni sprzedawcy. Mnie już wtedy nie będzie i ciebie prawdopodobnie też. Dlatego pytam się ciebie, synku, jaki sens ma twoja bieganina po ulicy i po rynku, jeśli nie masz chwili, by popatrzeć na niebo!

(Tekst z internetu przetłumaczył z rosyjskiego ks. Ignacy Pawlus SDS)

KAWAŁY NA NIEDZIELNY STÓŁ

Zegar

Imiennik

trwa inicjalizacja, prosze czekac...

Kalendarz

Liczba wejść